Enkoder diski terimleri
1 Vpp sinüs/kosinüs sinyalleri: genlik, ofset ve sonlandırma tanımları

«1 Vpp», öngörülen sonlandırma direnci (sıkça 120 Ω) üzerindeki diferansiyel sinyalin tepe-tepe değeridir. Bu yazı kaynak empedansı / sonlandırma bölücüsünü türetir: taraf başına 30 Ω çıkış direncinde açık devre okuma 1,5 Vpp’dir; tek uçlu ile diferansiyel ölçümü, disk modülasyon derinliğinin genlik toleransına çarpımsal girişini ve yaygın ölçüm hatalarıyla düzeltmeleri açıklar.
Gelen muayene osiloskopta 1,45 Vpp ölçüp parçayı «1,2 Vpp üst sınırının üstünde» diye reddeder; aynı okuma kafası sürücüde 0,97 Vpp okur. Hiçbir alet yanlış değildir — aynı büyüklük ölçülmemektedir. Görünüşte basit «1 Vpp» rakamının ardında diferansiyel, tepe-tepe, sonlandırma direnci ve ölçüm bant genişliği olmak üzere dört öncül vardır; biri eksikse okuma onlarca yüzde kayabilir.

Tanım: diferansiyel, tepe-tepe, sonlandırma
Sinüs/kosinüs analog arayüzünün her kanalında A+ ve A− olmak üzere iki hat vardır; tümlerler ve her biri ortak kip DC seviyesine biner (örneğin 2,5 V, örnek). «1 Vpp» şunu ifade eder:
- Diferansiyel: A = (A+) − (A−), herhangi bir hattın toprağa göre gerilimi değil;
- Tepe-tepe: diferansiyel sinüsün tepe-tepesi; tepe genliği 0,5 V, Lissajous daire çapı 1 V’dir;
- Sonlandırma: alıcı A+ ile A− arasına öngörülen R_t direncini bağlar, sıkça 120 Ω, bükümlü çift karakteristik empedansına yakındır;
- Düşük hız: sinyal frekansı okuma kafası ön ucu ve kablo bant genişliğinin oldukça altındadır; yüksek frekansta izin verilen genlik düşüşü ayrıca belirtilir.
Her tek uçlu hattın AC bileşeni yalnızca 0,5 Vpp’dir. Veri sayfaları genellikle izin verilen genlik aralığını (örneğin 0,6–1,2 Vpp, örnek), ofseti, A/B genlik oranını ve faz farkı gereklerini ve en yüksek frekanstaki genlik düşüşünü de verir; bunlar ürüne göre değişir ve teknik anlaşmaya yazılmalıdır. Ofset paydası tepe genliği 0,5 V olmalıdır; taban konusu bu kitaplıktaki DC ofset yazısındadır.
Kaynak empedansı ve sonlandırma bölücüsü
Her çıkış, çıkış direnci R_o ile seri gerilim kaynağı, açık devre diferansiyel gerilim V_oc, alıcı yükü R_t ∥ R_in ve kablo gidiş-dönüş direnci R_c olarak modellenir:
V_okuma = V_oc · R_L / (R_L + 2R_o + R_c), R_L = R_t ∥ R_in
Sonlandırma yokken okunan V_oc’tur ve 120 Ω okumasına oranı (R_t + 2R_o)/R_t’dir:
| Taraf başına R_o | Açık / 120 Ω | 100 Ω yerine | R_t ±5%’ten |
|---|---|---|---|
| 10 Ω | 1,17 | −2,8% | ±0,7% |
| 30 Ω | 1,50 | −6,3% | ±1,7% |
| 60 Ω | 2,00 | −9,1% | ±2,5% |
İletken başına 0,13 Ω/m varsayımıyla 20 m kablo 5,2 Ω gidiş-dönüş ekler ve R_o = 30 Ω iken genliği bir ≈2,8% daha düşürür; 10 kΩ’luk diferansiyel giriş (varsayım) yalnızca ≈0,4% düşürür.
Çıkış direnci iki ölçümden geri hesaplanır: açık V_open ve sonlandırmalı V_term ile
R_o = (R_t / 2) · (V_open / V_term − 1)
Örneğin R_t = 120 Ω’da 1,45 ve 0,97 Vpp → R_o ≈ 30 Ω. Yüksek Z osiloskop okumaları öngörülen sonlandırmaya çevrilebilir (Şekil 2).

Tek uçlu ve diferansiyel ölçüm
Diferansiyel ölçümün üç pratik biçimi vardır: diferansiyel prob; A+ ve A−’de aynı tip iki prob ile osiloskobun A − B hesabı; ya da alıcının kendi diferansiyel yükselteç çıkışı. İkincisi en yaygını ve en kolay yanlış yapılanıdır. İki kanal kazancı k kadar farklıysa ortak kip gerilimi k ile diferansiyele sızar: k = 2% ve ortak kip DC 2,5 V iken 50 mV sahte ofset (tepe genliğinin %10’u) oluşur, ortak kip gürültüsü de sızar. Bu yüzden her iki kanal aynı zayıflatma, DC kuplaj ve ölçüm öncesi aynı sinyalde kazanç düzeltmesi kullanmalıdır.
Osiloskop toprak klipsini A−’ye bağlamayın: A− osiloskop toprağı üzerinden kısa edilir, sürücü büyük akım vermeye zorlanır, dalga biçimi bozulur, ağır durumda parça zarar görür.
Yalnız A+ ölçüp 2 ile çarpmak A+ ile A−’nin mükemmel tümler olduğunu varsayar. Tek uçlu çift sayılı harmonik, ofset ve genlik asimetriisi diferansiyelde kısmen iptal olur; tek uçlu ×2 fazla ya da eksik okuyabilir.
Tepe-tepe de gürültüden etkilenir. Gürültülü dalganın max/min’ini doğrudan okumak yüksektir; çok periyot ortalaması alın veya FFT’den temel genlik a_1’i alıp tepe-tepe olarak 2a_1 bildirin.
Disk modülasyon derinliği 1 Vpp toleransına nasıl girer
Okuma kafası ortalama fotoakımı sabit tutan ışık şiddeti kapalı döngüsü kullanıyorsa diferansiyel genlik modülasyon derinliği M ile orantılıdır (diferansiyel tepe-tepe = 4M·D, D tek uçlu DC; bu kitaplıktaki modülasyon derinliği yazısına bakın). Disk modülasyonu 0,60’tan 0,51’e (−15%) düşünce 1,00 Vpp, 0,85 Vpp olur. Kapalı döngü yoksa genlik diskin ortalama geçirgenliğini de izler.
Her katkı çarpımsaldır; bütçe «maks/min oranlarını» çarpmalıdır. İzin verilen 0,6–1,2 Vpp aralığının oranı 2’dir; tüm faktör oranlarının çarpımı 2’yi aşmamalıdır. Örnek (Şekil 3): modülasyon parti yayılımı ±8% (×1,174), aralık penceresi ×1,111, okuma kafası sıcaklık kayması ×1,167, kazanç ve kaynak partisi ±10% (×1,222), kablo ×1,042, sonlandırma ×1,035; çarpım 2,00 olup bütçeyi tam doldurur. Nominal genlik o zaman geometrik merkezde, yaklaşık 0,95 Vpp alınmalı, 1,0 Vpp’ye mekanik bağlanmamalıdır. Modülasyon ±15%’e (×1,35) gevşetilirse kalan faktörlerin çarpımı yaklaşık 1,48 olabilir.

Yaygın ölçüm hataları
| Hata | Okuma sapması (örnek) | Doğru uygulama |
|---|---|---|
| Yüksek Z osiloskop doğrudan, sonlandırma yok | R_o = 30 Ω’da +50% | Öngörülen R_t’yi köprüleyin veya R_o ile çevirin |
| 120 Ω yerine 100 Ω | R_o = 30 Ω’da −6,3% | Anlaşılan değeri kullanın, R_in’i de katın |
| Yalnız tek uçlu ×2 | Asimetriye göre yön belirsiz | Diferansiyel ölçün |
| Kazanç uyumsuz iki kanallı çıkarma | %2 uyumsuzluk → ≈50 mV sahte ofset | Aynı tip prob, DC, önce düzeltin |
| Gürültülü max/min | Yüksek, gürültüye bağlı | Çok periyot ortalaması veya FFT temeli |
| Yüksek hızda ölçüm | Ön uç bant düşüşü, düşük | Öngörülen düşük hızda genlik ölçün |
| 1 Vpp’yi tepe sanmak | Ofset oranı iki kat yanlış | Tepe genliği 0,5 V’dir |
Mühendislik noktaları
- Şartnameyi tam yazın: diferansiyel tepe-tepe, sonlandırma direnci, alıcı giriş empedansı, ölçüm hızı veya frekansı; biri eksikse sayı karşılaştırılamaz.
- Açık ve sonlandırmalı okumalardan R_o = (R_t/2)·(V_open/V_term − 1) geri hesaplayın; farklı koşullar arası çeviri için.
- İki kanallı diferansiyelde eşleşmiş prob, DC kuplaj ve önce kazanç düzeltmesi; 2,5 V ortak kipte %2 uyumsuzluk zaten 50 mV sahte ofsettir.
- Genlik toleransını çarpımsal bütçeleyin; 0,6–1,2 Vpp toplam oranı 2’dir ve modülasyon parti yayılımı bu orandan pay almalıdır.
- Nominal genliği çarpımsal sapmalar altında izin aralığının geometrik merkezinde alın, mekanik olarak 1,0 Vpp’de değil.
- Ofset, genlik oranı ve faz gereklerini aynı sonlandırmada ölçün; ofset paydası 0,5 V tepe genliğidir.
Özet
«1 Vpp», öngörülen sonlandırma üzerinde düşük hızda diferansiyel tepe-tepedir; her tek uçlu hat yalnızca 0,5 Vpp taşır. Çıkış direnci ile sonlandırma bölücüsü açık okumayı şartname değerinin yarısı kadar hatta iki katına çıkarabilir. Modülasyon parti yayılımı çarpımsal olarak genlik bütçesine girer ve diğer faktörlerle 0,6–1,2 Vpp arasındaki 2 oranını paylaşır. Ölçüm koşullarını açık yazın ve sonlandırmada diferansiyel ölçün; tedarikçi ile müşteri okumaları o zaman örtüşür.
Çince orijinal makalenin çevirisi (0266). ENC7 – enkoder diski üreticisi (teklif) · Teknik makaleler · https://enc7.com
© Langfang Jingzheng Optoelectronic Technology Co., Ltd. Tüm hakları saklıdır. Bu makale yapay zekâ desteğiyle hazırlanmıştır.