Enkoder diski terimleri
Geçirgen bölgelerin geçirgenliği: cam, artık film ve yüzey durumu

Geçirgen bir enkoder diskinin sinyal tavanını geçirgen bölgelerin geçirgenliği belirler: kaplamasız soda-kireç camının iki yüzeyi yansımayla zaten yaklaşık %8 kaybeder; alt-nanometre artık krom, ince bir oksit, banyo kalıntısı ve su lekeleri birkaç puan daha götürebilir. Bu yazı geçirgenlik ile OD’nin birlikte sabitlediği aydınlık-karanlık oranını ve modülasyon derinliğini türetir, ölçüm yöntemlerini, kabul ölçütlerini ve çizgili bölgede ölçümün sık yanlış kullanımlarını verir.
Bir disk partisinin OD’si giriş kontrolünde tümüyle geçtiği halde montajdan sonra sinyal genliği önceki partiden yaklaşık %5 düşüktü ve diskten diske dalgalanıyordu. Sorun krom bölgelerinin yeterince kara olmaması değil, geçirgen bölgelerin yeterince açık olmamasıydı. Geçirgen taramada detektördeki alternatif sinyal, geçirgen bölge ile krom bölge geçirgenlikleri farkıyla orantılıdır; krom bölgenin OD’si 3’ün üzerindeyse bu fark neredeyse geçirgen bölge geçirgenliğine eşittir. Geçirgen bölge geçirgenliği sinyalin tavanını belirler, oysa sıkça tamamen geçirgen varsayılır.

Geçirgen bölge geçirgenliği nelerden oluşur
Camın iki yüzeyindeki Fresnel yansıması. Dik gelişte tek yüzey yansıtma oranı
R = ((n − 1)/(n + 1))²
n = 1,52 soda-kireç camında R = %4,26’dır. İki yüzey arasındaki tutarsız çoklu yansımalar üst üste bindirilince toplam geçirgenlik
T = (1 − R)/(1 + R)
olur, yani %91,8, yaklaşık %8,2 kayıp. Kuvars cam (n yaklaşık 1,46) %93,2, borosilikat cam (n yaklaşık 1,47) %93,0 verir. Soda-kireç camında yakın kızılötesinde ek olarak demir iyonu soğurması vardır ve kalınlık arttıkça kayıp artar; gerçek kayıp için malzeme verisine bakılmalıdır.
Artık krom. Eksik aşındırmadan kalan krom — alan ortalaması olarak yalnızca bir nanometrenin kesri kadar «eşdeğer kalınlık» bile — önemli ölçüde soğurur. Hacim optik sabitleri (n − ik, 3,2 − 3,3i ile 4,2 − 4,4i arası) ve ince film aktarım matrisi hesabıyla, λ = 0,88 μm’de her 0,1 nm eşdeğer kalınlık yaklaşık %1,2–%2,1 kaybettirir; 0,2 nm yaklaşık %3,4, 1 nm ise %11–%18’e ulaşır (Şekil 2’ye bakınız). Alt-nanometre kalınlıktaki krom gerçekte ada veya leke biçimindedir, hacim sabitleri yalnızca mertebe verir; ama gözle görülmeyen artık kromun birkaç puan götürebileceğini göstermeye yeter.
İnce oksit ve banyo kalıntısı. Krom oksidin kırılma indisi yüksektir; n = 2,3 ve k = 0,1 varsayılırsa 5 nm yaklaşık %1,5, 10 nm yaklaşık %3,5 kaybettirir, başlıca artan arayüzey yansımasından. Banyodan sonra kalan organik film (n yaklaşık 1,6, yakın kızılötesinde esas olarak soğurmaz) yalnızca ince film girişimi yapar: 20 nm’de yaklaşık %0,1, 50 nm’de yaklaşık %0,7. Düzgünse etkisi küçüktür; düzgün değilse saçılma ve yerel farklar doğurur.
Su lekeleri ve temizleme kalıntısı. Kuruduktan sonra kalan tuz veya organik lekeler ışığı başlıca saçılma ile kaybettirir. «Kaplanan alan × yerel kayıp» tahmini: alanın %2’si, yerel kayıp %50 ise ortalama düşüş %1’dir. Sorun dağılımın düzgün olmamasıdır.

Geçirgenlik ve OD birlikte aydınlık-karanlık oranını ve modülasyon derinliğini belirler
Geçirgen bölge geçirgenliği T_t, krom bölge geçirgenliği T_o = 10^(−OD) olsun (OD havaya göredir). Diskin kendi aydınlık-karanlık oranı ve desen modülasyon derinliği
C = T_t / T_o = T_t·10^OD, M = (C − 1)/(C + 1) ≈ 1 − 2·10^(−OD)/T_t
Sinyalin doğru akım bileşeni D·T_t + (1 − D)·T_o ile, temel genlik T_t − T_o ile orantılıdır; D geçirgen görev döngüsüdür. Şekil 1’deki örnek verilerle:
| T_t | OD | Aydınlık-karanlık oranı C | Modülasyon derinliği M | Genlik (çıplak cama göre) |
|---|---|---|---|---|
| %91,8 (çıplak soda-kireç camı) | 3 | 918 | 0,9978 | 1,000 |
| %87,3 (artık filmli) | 3 | 873 | 0,9977 | 0,950 |
| %87,3 | 2 | 87 | 0,977 | 0,950 |
| %93,2 (kuvars cam) | 3 | 932 | 0,9979 | 1,015 |
Sonuç açıktır: OD, modülasyon derinliğinin tabanını belirler; OD ≥ 2 olduktan sonra modülasyon derinliği zaten 0,97’nin üzerindedir ve OD’yi daha da yükseltmek az kazanç getirir. Geçirgen bölge geçirgenliği sinyal genliğine neredeyse bire bir girer, modülasyon derinliğini ise yalnızca 1/T_t mertebesinde etkiler. Bu yüzden «kontrast kabul» sinyalin yeterince büyük olduğu anlamına gelmez. İz boyunca düzgün olmayan geçirgenlik, her turda bir genlik dalgalanması olarak görünür; kayıp yalnızca A veya B algılama alanına düşerse ofset ve genlik eşitsizliği de doğurur (yerel perdelemenin etkisi için bu kitaplıktaki nicel kirlilik yazısına bakınız).
OD’nin referansı da izlenmelidir: OD aynı tür çıplak cama göre ise krom bölgenin mutlak geçirgenliği T_glass·10^(−OD), aydınlık-karanlık oranı ise (T_t/T_glass)·10^OD olur.
Ölçüm yöntemleri ve kabul ölçütleri
Büyük alanlı tanık bölge. Desenin dışında kromsuz bir geçirgen bölge bırakılır ve spektrofotometre ile çalışma dalga boyunda (850–950 nm aralığında ışık kaynağıyla uyumlu), havaya göre mutlak geçirgenlik ölçülür. Soda-kireç camının kuramsal değeri yaklaşık %91,8’dir; ölçülen değer belirgin biçimde düşükse artık film vardır. Yöntem basit ve güvenilirdir, ancak tanık bölge ile çizgili bölgenin temizleme ve aşındırma koşulları bire bir aynı değildir.
Çizgili bölgede mikrofotometri. Mikroskop altında, geçirgen yarık genişliğinin yarısından küçük bir fotometri açıklığıyla yarığın içi doğrudan ölçülür; referans ışık aynı ışık yolunda kromsuz bir bölgeden alınır. Yarık yalnızca birkaç mikrometre genişlikteyse kenar kırınımı okumayı düşürür; aynı adımdaki bir referans numuneyle karşılaştırılmalıdır.
Çizgili bölgede büyük alan ölçümü. Leke birçok periyodu kapladığında okuma kabul açısına bağlıdır. %50 görev döngüsü ve geçirimsiz krom bölgede her şeyi toplamak (integrleyen küre) D·T_t = %45,9 verir; yalnızca sıfırıncı mertebe toplanırsa D²·T_t = %23,0 olur, çünkü sıfırıncı mertebe geçirgen bölge ışık enerjisinin yalnızca %25’ini, ±1 mertebeler ise her biri %10,1’ini taşır. Birinci mertebe kırınım açısı sinθ_1 = λ/p koşulunu sağlar: 50 μm adımda yaklaşık 1,0°, 20 μm’de yaklaşık 2,5°, 10 μm’de yaklaşık 5,0°. Kolime bir aletin kabul yarı açısı çoğu kez bu açıdan küçüktür (Şekil 3’e bakınız).

Kabul ölçütlerinde şunlar yazılmalıdır: dalga boyu, referans (hava veya çıplak cam), ölçüm konumu (tanık bölge veya çizgili bölge), toplama biçimi (integrleyen küre veya kolime) ve okuma izi boyunca düzgünlük (en büyük–en küçük farkın ortalamaya bölümü).
Mühendislik noktaları
- Geçirgen bölge geçirgenliğini mutlak değerle kabul edin: soda-kireç camı tanık bölgesi %91,8’e yakın olmalı, 2 puandan fazla düşükse artık krom ve temizleme kalıntısı araştırılmalıdır.
- OD ≥ 2 olduktan sonra modülasyon derinliği OD’ye duyarsızdır; sinyali yükseltmek için geçirgen bölgeden başlanır: artık kromu alt-nanometre eşdeğer kalınlığın altında tutun, gerekirse kuvars cam seçin veya geçirgen bölgeye yansıma önleyici kaplama uygulayın.
- Her 0,1 nm eşdeğer artık krom kalınlığı yaklaşık %1–%2 kaybettirir; yalnız OD ve görsel muayene bunu bulamaz — geçirgenlik çalışma dalga boyunda ölçülmelidir.
- Çizgili bölgede büyük alanlı geçirgenlik ölçümü integrleyen küre veya yeterince büyük bir kabul açısı kullanmalıdır; ince adımda kolime bir alet yalnızca sıfırıncı mertebeyi toplar ve okuma kabaca yarıya iner.
- Düzgünlük ortalamadan daha önemlidir: iz boyunca geçirgenlik farkı her turda bir genlik dalgalanması, A ve B algılama alanları arasındaki fark ise ofset olur.
Özet
Geçirgen bir enkoder diskinin sinyal tavanını geçirgen bölgelerin geçirgenliği belirler: camın iki yüzeyindeki yansıma önce yaklaşık %8’i götürür, ardından artık krom, oksit, banyo kalıntısı ve su lekeleri birkaç puan daha götürür ve çoğu kez dağılım düzgün değildir. OD modülasyon derinliğini, geçirgenlik genliği yönetir; kabulde ikisi de belirtilmiş dalga boyu, referans ve toplama biçiminde ölçülmelidir.
Çince orijinal makalenin çevirisi (0276). ENC7 – enkoder diski üreticisi (teklif) · Teknik makaleler · https://enc7.com
© Langfang Jingzheng Optoelectronic Technology Co., Ltd. Tüm hakları saklıdır. Bu makale yapay zekâ desteğiyle hazırlanmıştır.